Κατηγορία: Uncategorized

ΜΕΤΑΒΟΛΙΣΜΟΣ

1. Neonatal seizures as onset of Inborn Errors of Metabolism (IEMs): from
diagnosis to treatment. A systematic review. Falsaperla R, et al. Metab Brain
Dis. 2021 Dec;36(8):2195-2203. doi: 10.1007/s11011-021-00798-1.

Πρόκειται για συστηματική ανασκόπηση των ενδογενών διαταραχών του μεταβολισμού που οδηγούν σε νεογνικούς σπασμούς και επιληψία στη νεογνική περίοδο. Καταγράφεται δυσμενέστερη νευρολογική έκβαση σε βρέφη που λαμβάνουν αγωγή με κοινά αντισπασμωδικά φάρμακα, σε σύγκριση με τα βρέφη που εξαρχής αντιμετωπίζονται με ειδική αγωγή για την υποκείμενη μεταβολική νόσο (κετογονική δίαιτα, βιταμίνη Β6). Τονίζεται η σημασία της πρώιμης διάγνωσης με σκοπό την έγκαιρη παρέμβαση και στοχευμένη αντιμετώπιση, προτού αναπτυχθεί αντίσταση στα αντισπασμωδικά φάρμακα.

2. Early-Onset Inherited Metabolic Diseases: When Clinical Symptoms Precede
Newborn Screening-Insights from Emilia-Romagna (Italy). Montanari G, et
al. Children (Basel). 2025 Apr 4;12(4):464. doi: 10.3390/children12040464.

Ο διευρυμένος ανιχνευτικός έλεγχος των νεογνών (Expanded Newborn Screening) επιτρέπει την πρώιμη αναγνώριση πολλών κληρονομούμενων
μεταβολικών νοσημάτων, για τα οποία η έγκαιρη αντιμετώπιση μπορεί να τροποποιήσει την φυσική πορεία. Για τα περισσότερα νοσήματα, η διάγνωση είναι προκλινική. Ωστόσο, υπάρχουν σπάνιες περιπτώσεις εμφάνισης κλινικής συμπτωματολογίας την 2 η -4 η ημέρα ζωής, πριν να είναι διαθέσιμα τα αποτελέσματα του ανιχνευτικού ελέγχου. Το παρόν άρθρο περιγράφει τέτοιες περιπτώσεις.

3.Neonatal Metabolic Acidosis in the Neonatal Intensive Care Unit: What Are
the Genetic Causes?  Ma H, et al. Front Pediatr. 2021 Oct 18;9:727301. doi:
10.3389/fped.2021.727301.

Το άρθρο αναφέρεται στα γενετικά αίτια της μεταβολικής οξέωσης των σοβαρά πασχόντων νεογνών στις ΜΕΝΝ, εστιάζοντας στην μέθοδο του next
generation sequencing (NGS) για τη διάγνωση και θεραπεία. Αναφέρεται σε 354 νεογνά που ελέγχθηκαν με NGS και τα 131 (37%) από αυτά είχαν διάγνωση γενετικής νόσου, ενώ τα 95 εξ αυτών είχαν νόσο κληρονομούμενη με τον  αυτοσωματικό υπολειπόμενο χαρακτήρα με διαφορετικές κλινικές εικόνες.
Συμπερασματικά, προτείνεται να περιλαμβάνεται η (NGS) μέθοδος στην διερεύνηση της μεταβολικής οξέωσης στις ΜΕΝΝ. Βασιζόμενοι στην πρώιμη
μοριακή διάγνωση θα μπορούσαμε να χρησιμοποιούμε πολύτιμες θεραπείες σε κάποιες γενετικές νόσους και να επιτύχουμε καλύτερη έκβαση.

4.Clinical and molecular spectrum of patients with methylmalonic acidemia
and homocysteinemia complicated by cardiovascular manifestations.  Zhao
W, et al. Orphanet J Rare Dis. 2025 Aug 19;20(1):443. doi: 10.1186/s13023-025-
03907-w.

To παρόν άρθρο διερευνά τα κλινικά χαρακτηριστικά, την ανταπόκριση στη θεραπεία και την πρόγνωση σε ασθενείς με μεθυλμαλονική οξυαιμία και
ομοκυστιναιμία, όταν αυτές επιπλέκονται με καρδιαγγειακές εκδηλώσεις.

5. Metabolic emergencies in the NICU.  Gupta R, et al. Semin Perinatol. 2024
Dec;48(8):151987. doi: 10.1016/j.semperi.2024.151987.

Το άρθρο διαπραγματεύεται τις μεταβολικές επείγουσες καταστάσεις στα νεογνά, όπως υπογλυκαιμία, υπεραμμωνιαιμία, υπερχολερυθριναιμία, μεταβολική οξέωση, επινεφριδιακή ανεπάρκεια και ηλεκτρολυτικές διαταραχές, οι οποίες μπορεί να εμφανιστούν με μη ειδικά σημεία και συμπτώματα. Τονίζεται ότι η αιφνίδια οξεία επιδείνωση σε ένα νεογνό θα πρέπει να οδηγήσει στην διερεύνηση για μεταβολική νόσο.

6. Metabolic Myopathies in the Era of Next-Generation Sequencing. Urtizberea
JA, et al. Genes (Basel). 2023 Apr 22;14(5):954. doi: 10.3390/genes14050954.

Οι μεταβολικές μυοπάθειες είναι σπάνιες κληρονομικές διαταραχές που χρήζουν μεγαλύτερης προσοχής από νευρολόγους και παιδιάτρους. Τα προγράμματα νεογνικού ελέγχου δείχνουν ότι η έγκαιρη παρέμβαση στις μεταβολικές μυοπάθειες είναι βασικός παράγοντας για καλύτερη θεραπευτική αποτελεσματικότητα και μακροπρόθεσμη πρόγνωση. Συνολικά, η αλληλούχιση επόμενης γενιάς έχει αυξήσει σε μεγάλο βαθμό τη διαγνωστική απόδοση των μεταβολικών μυοπαθειών, αλλά οι πιο επεμβατικές αλλά κλασικές εξετάσεις εξακολουθούν να είναι κρίσιμες όταν η γενετική διάγνωση είναι ασαφής ή όταν πρόκειται για τη βελτιστοποίηση της παρακολούθησης και της φροντίδας αυτών των μυϊκών διαταραχών.

7. Invited Mini Review Metabolic Bone Disease of Prematurity: Overview and
Practice Recommendations. Grover M, et al. Horm Res Paediatr. 2025;98(1):40-
50. doi: 10.1159/000536228.

Παρά τις εξελίξεις στη νεογνική διατροφή, η μεταβολική οστική νόσος της προωρότητας (MBDP) παραμένει συχνή στα πρόωρα βρέφη λόγω ανεπαρκούς συσσώρευσης μετάλλων ex utero. Επίσης, εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικά κενά γνώσης σχετικά με τις βέλτιστες πρακτικές για την παρακολούθηση και τη θεραπεία της MBDP μεταξύ των νεογνολόγων και των παιδοενδοκρινολόγων. Τα ζητήματα αυτά διαπραγματεύεται η παρούσα σύντομη ανασκόπηση.

8. Development of the circadian system in early life: maternal and
environmental factors. Wong SD, et al. J Physiol Anthropol. 2022 May
16;41(1):22. doi: 10.1186/s40101-022-00294-0. \

Αυτή η ανασκόπηση περιγράφει τα πολύ πρώιμα αναπτυξιακά στάδια του βιολογικού μας ρολογιού και τυπικά σενάρια κιρκαδιανής κακής ευθυγράμμισης που καθιστούν το αναπτυσσόμενο κιρκάδιο σύστημα πιο ευάλωτο σε αντικρουόμενα χρονικά σήματα, με αποτέλεσμα χρονική διαταραχή μεταξύ των μητρικών, εμβρυϊκών και βρεφικών ρυθμών.

9. Effects of the neonatal intensive care environment on circadian health and
development of preterm infants. Van Gilst D, et al. Front Physiol. 2023 Aug
31;14:1243162. doi: 10.3389/fphys.2023.1243162.

Σε αυτήν την ανασκόπηση της βιβλιογραφίας, παρέχετε μια επισκόπηση της εμβρυϊκής και νεογνικής ανάπτυξης του κιρκάδιου συστήματος, καθώς και των βραχυπρόθεσμες συνεπειών της διαταραχής αυτής της διαδικασίας, όπως συμβαίνει στο περιβάλλον της ΜΕΝΝ. Επιπλέον, παρέχετε ένα θεωρητικό και μοριακό πλαίσιο για το πώς αυτή η διαταραχή θα μπορούσε να οδηγήσει σε ασθένειες αργότερα στη ζωή. Τέλος, συζητούνται μελέτες που στοχεύουν στη βελτίωση της έκβασης της υγείας μετά από πρόωρο τοκετό, μελετώντας τις επιπτώσεις της ενίσχυσης του ρυθμού στην έκθεση στο φως και τον θόρυβο.

ΔΙΑΤΡΟΦΗ

1. A Narrative Review of Strategies to Optimize Nutrition, Feeding, and
Growth among Preterm-Born Infants: Implications for Practice. Bala FE, et
al. Adv Nutr. 2024 Nov;15(11):100305. doi: 10.1016/j.advnut.2024.100305.

Αυτό το άρθρο ανασκόπησης ασχολείται με τη διατροφή, τις στρατηγικές σίτισης
και την παρακολούθηση της ανάπτυξης στη ΜΕΝΝ και κατά την έξοδο, με σκοπό
τη βελτιστοποίηση της διατροφής και της ανάπτυξης.

2. Indications for extensively hydrolyzed cow's milk protein in the neonatal
period.. Rigourd V, et al. Arch Pediatr. 2024 Aug;31(6):353-356. doi:
10.1016/j.arcped.2024.03.006. Epub 2024 Jul 14. PMID: 39003158.

Ένα μεγάλο ποσοστό των συνταγών για εκτενώς υδρολυμένης πρωτεΐνης
αγελαδινό γάλα σε νεογνά δεν βασίζονται σε κανένα επιστημονικό δεδομένο που
να δικαιολογεί την ένδειξη. Πολλές από αυτές τις συνταγές είναι παλιές
συνήθειες ή βασίζονται σε ελλιπή δεδομένα. Στόχος αυτού του άρθρου είναι να
αναλύσει αυτές τις πρακτικές και να κάνει συστάσεις.

3.Donor human milk for preventing necrotising enterocolitis in very preterm
or very low-birthweight infants.  Quigley M, et al. Cochrane Database Syst Rev.
2024 Sep 6;9(9):CD002971. doi: 10.1002/14651858.

Πρόκειται για συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση με σκοπό την
αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας του μητρικού γάλακτος από δότη σε
σύγκριση με το γάλα σε σκόνη για την πρόληψη της νεκρωτικής εντεροκολίτιδας
και της σχετικής νοσηρότητας και θνησιμότητας σε πολύ πρόωρα ή πολύ
χαμηλού βάρους βρέφη, όταν δεν υπάρχει επαρκές μητρικό γάλα.

ΠΕΠΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

1. Gut microbial dysbiosis exacerbates long-term cognitive impairments by
promoting intestinal dysfunction and neuroinflammation following neonatal
hypoxia-ischemia. (Chen A, et al. Gut Microbes. 2025 Dec;17(1):2471015.
doi:10.1080/19490976.2025.2471015)

Η μελέτη εξετάζει τον ρόλο του εντεροεγκεφαλικού άξονα στην ανάπτυξη μακροχρόνιων γνωστικών διαταραχών μετά από υποξικο-ισχαιμικό εγκεφαλικό
τραύμα (HIBD) σε νεογνά. Επιβεβαιώνει πειραματικά τον ρόλο που διαδραματίζουν οι αλλαγές στη σύσταση του εντερικού μικροβιώματος μετά από υποξικό/ισχαιμικό τραύμα στις απώτερες γνωστικές διαταραχές των παιδιών αυτών αναλύοντας τον μηχανισμό πρόκλησης φλεγμονής και μελετώντας το σε πειραματικό μοντέλο ποντικών (μελέτη που συμπεριλαμβάνει διαγνωστικά και θεραπευτικά τη μεταμόσχευση κοπράνων από/προς πάσχοντες και υγιείς ποντικούς). Σχολιάζει και δοκιμάζει φαρμακευτικούς τρόπους νευροπροστασίας στο πειραματικό μοντέλο, ενώ τονίζει ιδιαίτερα τη σημασία του ισορροπημένου εντερικού μικροβιώματος και τη διατήρηση της εντερικής λειτουργίας ως πιθανές στρατηγικές για την αντιμετώπιση των γνωστικών ελλειμμάτων που απαντώνται σε παιδιά με υποξικό/ισχαιμικό τραύμα στη γέννηση.

2.Etiology, Characteristics, and Outcomes of Neonatal Liver Failure: Lessons
Learned Over the Last 3 Decades. (Kelgeri C, et al. J Pediatr. 2024
Dec;275:114245. doi: 10.1016/j.jpeds.2024.114245).

Η μελέτη είναι αναδρομική και αφορά στην περίοδο 1991–2020. Περιλαμβάνει νεογνά ηλικίας έως 28 ημερών με διαταραγμένο χρόνο προθρομβίνης (≥ 20
δευτερόλεπτα) και δείκτες ηπατικής βλάβης. Αναδεικνύει την ολοένα αυξανόμενη συχνότητα των λοιμώξεων και των μεταβολικών νοσημάτων, αλλά και την αντίστοιχη μείωση των αδιευκρίνιστων περιπτώσεων των παλαιότερων ετών. Παρουσιάζει το ποσοστό επιβίωσης χωρίς μεταμόσχευση ήπατος, θνητότητας καθώς και το ποσοστό επιτυχούς μεταμόσχευσης ήπατος, ενώ πραγματεύεται και αναλύει τους παράγοντες που επηρεάζουν τη θνητότητα, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι πλέον είναι πιο εύκολη η επιβίωση των νεογνών με ηπατική ανεπάρκεια. Τα τελευταία 30 χρόνια, οι πρόοδοι στη διάγνωση και τη θεραπεία της νεογνικής ηπατικής ανεπάρκειας καθώς και η αυξανόμενη εμπειρία στις μεταμοσχεύσεις ήπατος, έχουν βελτιώσει την επιβίωση της νόσου.

3.Diagnostic approach to neonatal and infantile cholestasis: A position paper
by the SIGENP liver disease working group. Ranucci G, et al. Dig Liver Dis.
2022 Jan;54(1):40-53. doi: 10.1016/j.dld.2021.09.011.

Η έγκαιρη αναγνώριση της νεογνικής/βρεφικής χολόστασης και ο προσδιορισμός της υποκείμενης αιτιολογίας είναι πρωταρχικής σημασίας για τη βελτίωση της
έκβασης. Στη παρούσα μελέτη κατόπιν συστηματικής αναζήτηση βιβλιογραφίας για τη συλλογή δεδομένων σχετικά με την επιδημιολογία, την αιτιολογία, τις
κλινικές εκδηλώσεις και την ακρίβεια των διαθέσιμων διαγνωστικών εξετάσεων στην νεογνική/βρεφική χολόσταση, διατυπώθηκαν συστάσεις, οι οποίες
εγκρίθηκαν από ομάδα εμπειρογνωμόνων. Το παρόν άρθρο ορίζει την καλύτερη διαγνωστική προσέγγιση για τη χολόσταση κατά το πρώτο έτος της ζωής.

4.Neonatal Gastrointestinal Emergencies. Alatas FS, et al. Arch Pediatr Gastr
Hepatol Nutr [Internet]. 2024 Feb. 29 [cited 2025 Oct. 18];3(1):41-57.

Το παρόν άρθρο διαπραγματεύεται τις νεογνικές γαστρεντερικές επείγουσες καταστάσεις, και συχνά σχετίζονται με υψηλή νοσηρότητα και θνησιμότητα. Ως
εκ τούτου, αυτές οι καταστάσεις απαιτούν άμεση και ακριβή διάγνωση καθώς και κατάλληλη θεραπεία για τη βελτιστοποίηση των αποτελεσμάτων αυτών των
ασθενών.

5.Birthweight influences liver structure, function and disease risk: Evidence of
a causal association.Peng L, et al. Diabetes Obes Metab. 2024
Nov;26(11):4976-4988.

Το χαμηλό βάρος γέννησης σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης ηπατικής νόσου αργότερα στη ζωή. Στην παρούσα μελέτη, η τυχαιοποίηση Mendel χρησιμοποιήθηκε για να αξιολογηθεί εάν οι άμεσες εμβρυϊκές επιδράσεις στο βάρος γέννησης συσχετίζονταν αιτιολογικά με τη δομή, τη λειτουργία και τον
κίνδυνο νόσου του ήπατος ανεξάρτητα από τις ενδομήτριες επιδράσεις.

ΕΝΔΟΚΡΙΝΕΙΣ ΑΔΕΝΕΣ

1. Neonatal Endocrine Emergencies. (Kim GK, et al. Adv Pediatr. 2025
Aug;72(1):157-169. doi: 10.1016/j.yapd.2025.03.006).

Γνωρίζοντας ότι οι ενδοκρινολογικές επείγουσες καταστάσεις στα νεογνά συνιστούν σημαντική αιτία νοσηρότητας και θνητότητας, γίνεται μια
ανασκόπηση των συνηθέστερων επειγόντων ενδοκρινικών καταστάσεων στο νεογνό, των εξετάσεων που απαιτούνται και της επείγουσας διαχείρισής τους.
Συζητούνται ιδιαιτέρως οι διαταραχές του μεταβολισμού της γλυκόζης, της λειτουργίας του θυρεοειδούς αδένα, η επινεφριδιακή ανεπάρκεια και οι διαταραχές του καλίου και του ασβεστίου. Τονίζεται η σημασία της έγκαιρης αναγνώρισης που είναι κρίσιμη για την άμεση σταθεροποίηση και θεραπεία των νεογνών, δεδομένης της ιδιαίτερης αλλά συχνά «ύπουλης» κλινικής εικόνας (ασαφή ή μη ειδικά συμπτώματα). Η έγκαιρη αντιμετώπιση αυτών των καταστάσεων ποικίλλει προφανώς ανάλογα με το αίτιο. Υπογραμμίζεται η ανάγκη υψηλού δείκτη υποψίας και άμεσης ανταπόκρισης στα ενδοκρινολογικά επείγοντα, διότι μόνο ο συνδυασμός έγκαιρης διάγνωσης, πλήρους εργαστηριακής διερεύνησης και η στοχευμένη (σε είδος και διάρκεια) θεραπεία μπορούν ν περιορίσουν δραστικά τις επιπτώσεις αυτών των καταστάσεων.

2. Interpretation of Neonatal Adrenal Function Results and Adrenal Function
Results in Critical Illness. Akyürek N, et al. J Clin Res Pediatr Endocrinol. 2025
Jan 10;17(Suppl 1):44-53. doi: 10.4274/jcrpe.galenos.2024.2024-6-1-S.

Η επινεφριδιακή ανεπάρκεια (AI) είναι μια απειλητική για τη ζωή διαταραχή. Στα νεογνά είναι δύσκολο να τεθεί η διάγνωση της AI, επειδή κατά τη νεογνική
περίοδο τα κλινικά ευρήματα δεν είναι ειδικά και κυμαίνονται από ύπουλα, μη ειδικά συμπτώματα, έως κυκλοφορική κατάρρευση λόγω υποογκαιμικού σοκ. Η
παρούσα ανασκόπηση στοχεύει στην παροχή δεδομένων για την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων και των ευρημάτων της επινεφριδιακής λειτουργίας τόσο στη
νεογνική περίοδο όσο και στην παιδική και εφηβική ηλικία.

3. Single-center prospective study on thyroid function outcomes and
neurological prognoses at 3 years of age in children with mild neonatal
hyperthyrotropinemia. Sun G, et al. Front Endocrinol (Lausanne). 2025 Jul
3;16:1548086. doi: 10.3389/fendo.2025.1548086.

Προοπτική μελέτη με στόχο την διερεύνηση στρατηγικών πρώιμης διαχείρισης για τελειόμηνα νεογνά με TSH 5-10 mU/L και φυσιολογική FT4, τα οποία
παρακολουθήθηκαν μέχρι την ηλικία των τριών ετών.

4. Neonatal adrenal insufficiency: Turkish Neonatal and Pediatric
Endocrinology and Diabetes Societies consensus report. Sun G, et al. Front Endocrinol (Lausanne). 2025 Jul
3;16:1548086. doi: 10.3389/fendo.2025.1548086.

Το άρθρο αυτό είναι άρθρο ομοφωνίας και αναφέρεται στον ορισμό, τα διαγνωστικά κριτήρια και την αντιμετώπιση της επινεφριδιακής ανεπάρκειας στα
νεογνά.

5. Neonatal hypoglycemia: lack of evidence for a safe management. Roeper M,
et al. Front Endocrinol (Lausanne). 2023 Jun 8;14:1179102. doi:
10.3389/fendo.2023.1179102.

Σε αυτήν την ανασκόπηση, συζητούνται οι δυσκολίες ορισμού της υπογλυκαιμίας στα νεογνά και ανασκοπείται η υπάρχουσα γνώση σχετικά με τις διαφορετικές
στρατηγικές για την προσέγγιση αυτού του προβλήματος με έμφαση στις μακροπρόθεσμες μελέτες νευροαναπτυξιακών αποτελεσμάτων και στα
αποτελέσματα των παρεμβατικών δοκιμών. Επιπλέον, συγκρίνονται οι υπάρχουσες κατευθυντήριες γραμμές για τον έλεγχο και τη διαχείριση της
νεογνικής υπογλυκαιμίας.

6. Neonatal hypoglycaemia. Harding JE, et al. BMJ Med. 2024 Apr
9;3(1):e000544. doi: 10.1136/bmjmed-2023-000544.

Στο άρθρο αυτό περιγράφεται η παθοφυσιολογία της νεογνικής υπογλυκαιμίας και αναλύονται πρόσφατα δεδομένα σχετικά με τη διάγνωση, τη διαχείριση και
τα αποτελέσματά της. Επιπλέον, διατυπώνονται συστάσεις για περαιτέρω ερευνητικές προτεραιότητες.

7. Congenital primary hyperparathyroidism. Marini F, et al. Best Pract Res Clin
Endocrinol Metab. 2025 Mar;39(2):101982. doi: 10.1016/j.beem.2025.101982.

Το άρθρο αναλύει τα γενετικά αίτια, την παθογένεια, τις κλινικές εκδηλώσεις, τη διάγνωση και τις θεραπευτικές προσεγγίσεις των διαφόρων μορφών συγγενούς
υπερπαραθυρεοειδισμού. Δίνεται έμφαση στην ανάγκη έγκαιρης διάγνωσης — ειδικά σε νεογνά ή παιδιά με σοβαρή υπασβεστιαιμία ή συμπτώματα που
υποδηλώνουν διαταραχή στο μεταβολισμό του ασβεστίου. Τέλος, συζητούνται οι θεραπευτικές επιλογές, οι προκλήσεις στη χειρουργική αντιμετώπιση (π.χ.
εντοπισμός των αδένων) και ειδικές καταστάσεις (όπως χειρουργική αντιμετώπιση στα νεογνά).

8. Approach to the Neonate With Hypoglycemia. Lord K & De León DD. J Clin
Endocrinol Metab. 2024 Aug 13;109(9):e1787-e1795. doi:
10.1210/clinem/dgae267.

Πρόκειται για άρθρο που παρέχει τα σύγχρονα δεδομένα σχετικά με την αιτιολογία, τον ανιχνευτικό έλεγχο, την διαγνωστική προσπέλαση, την αντιμετώπιση και την έκβαση της υπογλυκαιμίας στο νεογνό.

ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΝΕΥΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

1. Effects of pain, sedation and analgesia on neonatal brain injury and brain development. Selvanathan T, Miller SP. SeminPerinatol. 2024 Aug;48(5):151928. doi: 10.1016/j.semperi.2024.151928.

Άρθρο ανασκόπησης που παρουσιάζει τη νευροβιολογία του πόνου στα νεογνά, καθώς και τα τρέχοντα δεδομένα για την επίδραση της έκθεσης σε επώδυνα ερεθίσματα και σε αναλγησία-καταστολή κατά τη νεογνική περίοδο στην ωρίμανση του εγκεφάλου και στη νευροανάπτυξη.

2. Whole-Body Hypothermia for Neonatal Encephalopathy in Preterm Infants 33 to 35 Weeks' Gestation: A Randomized Clinical Trial. Faix RG, et al. JAMA Pediatr. 2025 Apr 1;179(4):396-406. doi:10,1001/jamapediatrics.2024.6613

Πολυκεντρική τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη κλινική μελέτη με το ερώτημα της έκβασης (θάνατος ή/και μέτρια-σοβαρή αναπηρία σε ΔΗ 18-24 μηνών) μετά την εφαρμογή θεραπευτικής υποθερμίας σε πρόωρα ΗΚ 33-35 εβδομάδες με μέτρια/σοβαρή ΥΙΕ. Κλινικές μελέτες υποθερμίας σε νεογνά ΗΚ <36 εβδομάδων δεν υπάρχουν.

3.Neonatal Exposure to Polystyrene Nanoplastics Impairs Microglia-Mediated Synaptic Pruning and Causes Social Behavioral Defects in Adulthood.  Zou L, et al. Environ Sci Technol. 2024 Jul 9;58(27):11945-11957. doi:10.1021/acs.est.4c03231.

Στην μελέτη αυτή εξετάστηκαν οι επιπτώσεις της έκθεσης των νεογνών σε νανοπλαστικάπολυστυρενίου (PS-NPs) στη νευροανάπτυξη. Η μελέτη καταδεικνύει ότι η έκθεση σε PS-NPs σε νεογέννητα πειραματόζωα επηρεάζει την αυτοφαγική λειτουργία της μικρογλοίας και τον ενεργειακό μεταβολισμό κατά την πρώιμη νευροανάπτυξη. Αυτά τα πειραματόζωα στη συνέχεια αναπτύσσουν κοινωνικά συμπεριφορικά ελαττώματα στην ενήλικη ζωή, γεγονός που υποδηλώνει τις μακροχρόνιες επιπτώσεις της έκθεσης των νεογνών σε PS-NPs στην ανάπτυξη και τη συμπεριφορά του εγκεφάλου. Συνολικά, αυτά τα δεδομένα παρέχουν πληροφορίες για τον μηχανισμό με τον οποίο τα PS-NPs επηρεάζουν την πρώιμη νευροανάπτυξη, τονίζοντας έτσι την κρίσιμη ανάγκη αντιμετώπισης της ρύπανσης με πλαστικά παγκοσμίως.

ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

1. Hydrocortisone to Improve Survival without Bronchopulmonary Dysplasia. Watterberg KL, et al. N Engl J Med. 2022 Mar 24;386(12):1121-1131. doi: 10.1056/NEJMoa2114897.

Παρότι η χρήση κορτικοειδών έχει περιοριστεί τα τελευταία χρόνια, η χορήγησή τους σε πολλά εξαιρετικά πρόωρα νεογνά συνεχίζεται. Η συγκεκριμένη μελέτη αποτελεί μια πολυκεντρική, τυχαιοποιημένη μελέτη σε πρόωρα νεογνά με ΗΚ<30 εβδ. που παρέμειναν διασωληνωμένα για τουλάχιστον 7 ημέρες από την 14^η έως την 21^η ημέρα ζωής. Τα νεογνά τυχαιοποιήθηκαν να λάβουν είτε υδροκορτιζόνη (4 mg/kg/day), σε δόση μειούμενη κατά τη διάρκεια 10 ημερών, είτε placebo. Η κύρια έκβαση ήταν η επιβίωση χωρίς μέτρια ή βαριά BPD. Σε αυτή τη μελέτη, σε νεογνά υψηλού κινδύνου εμφάνισης BPD, η θεραπεία με το συγκεκριμένο σχήμα υδροκορτιζόνης, την συγκεκριμένη περίοδο, δεν οδήγησε στην επιβεβαίωση της υπόθεσης, δηλαδή σε αυξημένη επιβίωση χωρίς μέτρια ή βαριά BPD στη διορθωμένη ηλικία των 36 εβδ.

ΚΑΡΔΙΑΓΓΕΙΑΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

1. Diagnostic and therapeutic precision in cardiovascular diseases in the neonatal intensive care. Sehgal A, eta l. J Perinatol. 2025 Jul;45(7):888-899. doi: 10.1038/s41372-025-023717-x

Πρόκειται για ανασκόπηση, η οποία εστιάζει σε καρδιαγγειακά νοσήματα των νεογνών, πέραν των συνήθων, όπως ανοικτός βοτάλλειος πόρος, παραμένουσα εμβρυική κυκλοφορία και συστηματική υπόταση. Τέτοια νοσήματα είναι η μυοκαρδιοπάθεια των βρεφών διαβητικών μητέρων, το σύνδρομο μετάγγισης από δίδυμο σε δίδυμο και η παθολογία της αριστερής καρδιάς σε βρέφη με σοβαρή χρόνια πνευμονοπάθεια. Περιγράφονται λεπτομερώς οι παθοφυσιολογικοί μηχανισμοί, οι διαγνωστικές προσεγγίσεις και οι θεραπευτικές στρατηγικές που είναι απαραίτητες για τη βελτιστοποίηση της καρδιαγγειακής σταθερότητας Αυτή η ανασκόπηση παρέχει μια ορθολογική βάση για τη διαχείριση της αιμοδυναμικής αστάθειας, ενώ παράλληλα καθορίζει τα κενά γνώσης και τις παραμέτρους για μελλοντική έρευνα.

2. Newborn Screening for Critical Congenital Heart Disease: A New Algorithm and Other Updated Recommendations: Clinical Report.  Oster ME, et al. Pediatrics. 2025 Jan 1;155(1):e2024069667. doi: 10.1542/peds.2024-069667.

Το παρόν άρθρο παρέχει 3 επικαιροποιημένες συστάσεις της Αμερικάνικης Παιδιατρικής Ακαδημίας σχετικά με τον πρώιμο ανιχνευτικό έλεγχο των κρίσιμων συγγενών καρδιοπαθειών.

3. Global, regional and national trends in the burden of persistent pulmonary hypertension of the newborn and essentials of its management from 1993 to 2023: a scoping review. Huang Y, et al. Front Pediatr. 2025 Jun 4;13:1502385. doi: 10.3389/fped.2025.1502385.

Aνασκόπηση που πραγματοποιήθηκε για να παρέχει μια συνολική επισκόπηση των εξής: (1) συχνότητα εμφάνισης και αίτια της παραμένουσας πνευμονικής υπέρτασης, (2) θνησιμότητα σχετιζόμενη με την νόσο κατά τη διάρκεια της νοσηλείας, (3) παράγοντες κινδύνου που σχετίζονται με την νόσο και (4) θεραπευτική προσέγγιση.

4. Common Clinical Scenarios of Systemic Hypertension in the NICU. Gaffar S, et al. Neoreviews. 2024 Jan 1;25(1):e36-e49. doi: 10.1542/neo.25-1-e36.

Σε αυτήν την ανασκόπηση, συνοψίζονται οι πιο πρόσφατες προσεγγίσεις στη διάγνωση, αξιολόγηση και θεραπεία της υπέρτασης σε νεογνά και βρέφη. Επίσης, εντοπίζονται κοινές παθήσεις σε νεογνά στα οποία εμφανίζεται υπέρταση, όπως νεφρική αγγειακή και παρεγχυματική νόσος, βρογχοπνευμονική δυσπλασία και καρδιακές παθήσεις.

ΛΟΙΜΩΞΕΙΣ

1. Neonatal Sepsis: A Comprehensive Review. Antibiotics (Basel). Kariniotaki C, et al. 2024 Dec 25;14(1):6. doi: 10.3390/antibiotics14010006.

Σε αυτήν την ανασκόπηση, συνοψίζονται τα πιο πρόσφατα δεδομένα σχετικά με τη νεογνική σήψη, συμπεριλαμβανομένου του ορισμού της, της παθοφυσιολογίας, των παραγόντων κινδύνου και της κλινικής εικόνας. Επιπλέον, συζητείται η χρησιμότητα των εργαλείων αξιολόγησης κινδύνου σήψης για τα τελειόμηνα και πρόωρα βρέφη, μαζί με τις βέλτιστες στρατηγικές αντιβιοτικής θεραπείας και τους πιθανούς τρόπους πρόληψης.

2. Neonatal Sepsis Episodes and Retinopathy of Prematurity in Very Preterm Infants. Glaser K, et al. JAMA Netw Open. 2024 Jul 1;7(7):e2423933. doi: 10.1001/jamanetworkopen.2024.23933.

Γνωστοί παράγοντες που έχουν συσχετιστεί με την ROP αποτελούν η ηλικία κύησης, το βάρος γέννησης και η έκθεση σε συμπληρωματική χορήγηση οξυγόνου. Την τελευταία δεκαετία κάποιες κλινικές μελέτες έχουν συσχετίσει επιπλέον την νεογνική σήψη με την ROP. Η παρούσα μεγάλη πολυκεντρική μελέτη έρχεται να επιβεβαιώσει αυτές τις μελέτες σε μια μεγάλη κοόρτη εξαιρετικά πρόωρων νεογνών. Μάλιστα ποσοτικοποιεί τον αριθμό των επεισοδίων σήψης με την πιθανότητα εμφάνισης της ROP.

ΒΙΟΗΘΙΚΗ

1. Ethical issues in neonatal care. CarterBS. Medscape 2024

Στις ΜΕΝΝ τα τελευταία χρόνια εφαρμόζονται ολοένα και περισσότερα εξειδικευμένα μέτρα εντατικής θεραπείας που στοχεύουν στη βελτίωση της υγείας και επιβίωσης των προώρων νεογνών και αυτών με σοβαρά, απειλητικά για τη ζωή τους προβλήματα. Το άρθρο εξετάζει ερωτήματα που σχετίζονται με ορισμένα από τα γονικά διλήμματα που εγείρονται γύρω από τη φροντίδα των κρίσιμα άρρωστων νεογνών. Επίσης αναφέρει μεθόδους λήψης αποφάσεων και τονίζει ότι οι κατευθυντήριες οδηγίες είναι καθοριστικές για την άμεση λήψη αποφάσεων.

ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

1. Efficacy and safety of different noninvasive ventilation strategies for
postextubation respiratory support in Neonatal Respiratory Distress
Syndrome: a systematic review and network meta-analysis. (Yang J, et al.
Front Pediatr 2024;12:1435518. doi: 10.3389/fped.2024.1435518).1. 

Σκοπός αυτής της συστηματικής ανασκόπησης και μετα-ανάλυσης ήταν η
σύγκριση της αποτελεσματικότητας και ασφάλειας διαφορετικών μοντέλων,
μη επεμβατικού αερισμού, ως πρωταρχικής αναπνευστικής υποστήριξης, μετά
την αποσωλήνωση στο Σύνδρομο Αναπνευστικής Δυσχέρειας του Νεογνού.
Συμπεριελήφθησαν τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες κλινικές δοκιμές, οι οποίες
δημοσίευσαν τα αποτελέσματά τους, έως τον Απρίλιο του 2024.

2. Strategies for the prevention of bronchopulmonary dysplasia. (Dini G, et
al. Front Pediatr. 2024 Jul 24;12:1439265. doi:
10.3389/fped.2024.1439265).

H βρογχοπνευμονική δυσπλασία (bronchopulmonary dysplasia, BPD) είναι
συνήθης διαταραχή μεταξύ των πρόωρων νεογνών και συσχετίζεται με
σημαντική μακροπρόθεσμη νοσηρότητα. Η παθογένεση της νόσου είναι
πολυπαραγοντική και ο κλινικός φαινότυπος ποικίλος. Εκτεταμένη έρευνα
οδήγησε σε βελτίωση της κατανόησης των παραγόντων κινδύνου που
εμπλέκονται στην παθογένεση της BPD. Ωστόσο, η αποτελεσματική πρόληψη
και αντιμετώπιση παραμένει πρόκληση. Αυτή η ανασκόπηση περιλαμβάνει τα
σύγχρονα δεδομένα που αφορούν στην πρόληψη της BPD, παρέχοντας
πρακτικές οδηγίες για κλινικούς ιατρούς.

ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΝΕΥΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

1. To feed or not to feed during therapeutic hypothermia in asphyxiated
neonates: a systematic review and meta-analysis (Kumar J, et al. Eur J
Pediatr. 2023 Jun;182(6):2759-2773. doi: 10.1007/s00431-023-04950-0).1. 

Η πρακτική της διακοπής σίτισης κατά τη διάρκεια της θεραπευτικής υποθερμίας στα νεογνά με υποξική ισχαιμική εγκεφαλοπάθεια βασίζεται περισσότερο σε υποκειμενικές απόψεις παρά σε επιστημονικά δεδομένα.
Πρόσφατες μελέτες υποδηλώνουν ότι η εντερική σίτιση είναι ενδεχομένως
ασφαλής κατά τη θεραπευτική υποθερμία. Στην παρούσα ανασκόπηση γίνεται
συστηματική σύγκριση μεταξύ οφέλους και πιθανών κινδύνων της εντερικής
σίτισης για βρέφη που υποβάλλονται σε θεραπευτική υποθερμία μετά υποξική
ισχαιμική εγκεφαλοπάθεια.

2. Neuroprotective therapies in the NICU in preterm infants: present and
future (Neonatal Neurocritical Care Series) (Molloy EJ, et al.; Newborn
Brain Society Guidelines and Publications Committee. Pediatr Res. 2024
Apr;95(5):1224-1236. doi: 10.1038/s41390-023-02895-6) 

Αυτό το άρθρο ανασκόπησης αναλύει την πολυπαραγοντική παθογένεση της
εγκεφαλικής βλάβης στα πρόωρα νεογνά, καθώς και νευροπροστατευτικές
στρατηγικές που χρησιμοποιούνται στην παρούσα φάση, όπως προγεννητική
χορήγηση στεροειδών, αντιμετώπιση σπασμών και μη φαρμακευτική
φροντίδα στη ΜΕΝΝ. Επίσης, συζητούνται θεραπευτικές στρατηγικές που
διερευνώνται ως πιθανές μελλοντικές παρεμβάσεις για τη βελτίωση της
νευροαναπτυξιακής έκβασης των πρόωρων βρεφών.

3. Neuroprotective therapies in the NICU in term infants: present and
future. (Molloy EJ, et al.; Newborn Brain Society Guidelines and
Publications Committee. Pediatr Res. 2023 Jun;93(7):1819-1827. doi:
10.1038/s41390-022-02295-2).

Η ευρεία χρήση της θεραπευτικής υποθερμίας στην αντιμετώπιση της
νεογνικής εγκεφαλοπάθειας έχει οδηγήσει σε μείωση της θνητότητας και
θνησιμότητας. Ωστόσο, 30%-50% των βρεφών με μέτρια και σοβαρή
εγκεφαλοπάθεια που αντιμετωπίστηκαν με θεραπευτική υποθερμία ακόμη
πεθαίνουν ή έχουν σοβαρή αναπηρία. Αυτό το άρθρο ανασκόπησης εμβαθύνει
στην παθοφυσιολογία της νεογνικής εγκεφαλοπάθειας, καταγράφει τα
δεδομένα από την εφαρμογή της θεραπευτικής υποθερμίας και περιγράφει
άλλες νευροπροστατευτικές στρατηγικές, οι οποίες είτε εφαρμόζονται ήδη στα
τελειόμηνα νεογνά είτε διερευνώνται ως πιθανές θεραπείες συμπληρωματικές
της θεραπευτικής υποθερμίας.

ΕΝΔΟΚΡΙΝΕΙΣ ΑΔΕΝΕΣ - ΜΕΤΑΒΟΛΙΣΜΟΣ

1. Disorders/Differences of Sex Development Presenting in the Newborn
With 46,XY Karyotype. (Bertelloni S, et al. Front Pediatr. 2021 Apr
22;9:627281. doi: 10.3389/fped.2021.627281)

Οι διαταραχές/διαφορές στην ανάπτυξη του φύλου είναι μια ετερογενής
ομάδα συγγενών καταστάσεων, οι οποίες οδηγούν σε ασυμφωνία μεταξύ
χρωμοσωμάτων φύλου, γονάδων και/ή του ανατομικού φύλου. Η
αντιμετώπιση του νεογνού με 46XY γονότυπο και υποψία τέτοιας διαταραχής
παραμένει μια πρόκληση, η οποία έγκειται στην ενσωμάτωση συγκεκριμένων
γενετικών πληροφοριών σε καλύτερα καθορισμένους κλινικούς και
ενδοκρινικούς φαινοτύπους, με στόχο τη βελτιστοποίηση της κατανομής του
φύλου και της συμβουλευτικής των γονέων.

2. Effects of vitamin D in pregnancy on maternal and offspring health-
related outcomes: An umbrella review of systematic review and meta-
analyses. (Chien MC, et al. Nutr Diabetes. 2024 May 30;14(1):35. doi:
10.1038/s41387-024-00296-0).

Η ανεπάρκεια της βιταμίνης D έχει συνδεθεί με δυσμενή έκβαση για τη
μητέρα και το έμβρυο. Σκοπός της παρούσας ανασκόπησης είναι η σύνοψη
των συστηματικών ανασκοπήσεων και μετα-αναλύσεων που αξιολογούν την
επίδραση της ανεπάρκειας και της συμπληρωματικής χορήγησης της
βιταμίνης D κατά την κύηση στην υγεία της μητέρας και του απογόνου.

ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΝΕΥΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

1. Treatment of seizures in the neonate: Guidelines and consensus-based
recommendations-Special report from the ILAE Task Force on Neonatal
Seizures. (Pressler RM, et al. Epilepsia 2023; 64: 2550-2570. doi:
10.1111/epi.17745).

Οι σπασμοί είναι συχνοί στα νεογνά, αλλά υπάρχει σημαντική διαφοροποίηση
στην αντιμετώπισή τους. Στο παρόν άρθρο παρουσιάζονται οι κατευθυντήριες
γραμμές της ILAE (International League Against Epilepsy) για τη θεραπεία
των νεογνικών σπασμών. Οι οδηγίες αυτές συνιστούν πολύτιμο οδηγό για την
ιατρική κλινική πράξη, παρέχοντας αλγόριθμο για τη φαρμακευτική θεραπεία
των σπασμών. Επίσης, τονίζουν την ανάγκη της ΗΕΓ παρακολούθησης για
την αξιόπιστη διάγνωση των νεογνικών σπασμών, καθώς και τη σπουδαιότητα
της έγκαιρης αναγνώρισής τους βασισμένης σε ΗΕΓ προσέγγιση.

ΛΟΙΜΩΞΕΙΣ

1. Viral Infections and the Neonatal Brain. (de Vries LS. Semin Pediatr
Neurol. 2019;32:100769. doi: 10.1016/j.spen.2019.08.005).

Οι συγγενείς λοιμώξεις οφείλονται σε παθογόνα που μπορούν να περάσουν
τον πλακούντα και είναι πιο πιθανό να προκαλέσουν εγκεφαλική βλάβη, όταν
η λοίμωξη συμβαίνει νωρίς κατά την κύηση. Οι περιγεννητικές ιογενείς
λοιμώξεις προκαλούν βλάβη στη λευκή ουσία και δημιουργία κύστεων, οι
οποίες είναι πιο πιθανόν να συμβούν στα όψιμα πρόωρα, σε σύγκριση με τα
τελειόμηνα νεογνά. Οι συγγενείς και περιγεννητικές ιογενείς λοιμώξεις
συσχετίζονται με δυσμενή νευρολογική έκβαση. Η πρόληψη είναι σημαντική,
ιδιαίτερα λόγω περιορισμένων θεραπευτικών επιλογών. Αυτό το άρθρο
ανασκόπησης συζητά τις συγγενείς και περιγεννητικές ιογενείς λοιμώξεις, με
ιδιαίτερη έμφαση στα νευροαπεικονιστικά ευρήματα.

2. End-organ damage from neonatal invasive fungal infection: a 14-year
retrospective study from a tertiary center in China. (Han T, et al. BMC
Infect Dis. 2024;24:521. doi: 10.1186/s12879-024-09360-7)

Οι διεισδυτικές μυκητιασικές λοιμώξεις είναι ιδιαίτερα σοβαρές για τα
νοσηλευόμενα νεογνά στη ΜΕΝΝ και αποτελούν κύριες αιτίες νοσηρότητας
και θνησιμότητας. Σκοπός αυτής της αναδρομικής μελέτης ήταν η ανάλυση
των κλινικών δεδομένων σε ότι αφορά στην επιδημιολογία, γενικά χαρακτηριστικά, παράγοντες κινδύνου, αιτιολογικούς παθογόνους παράγοντες και κλινική έκβαση της σχετιζόμενης με διεισδυτική μυκητιασική λοίμωξη βλάβης οργάνων σε νοσηλευόμενα στη ΜΕΝΝ νεογνά.

ΚΑΡΔΙΑΓΓΕΙΑΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Common Clinical Scenarios of Systemic Hypertension in the NICU.
(Gaffar S, et al. Neoreviews 2024;25(1):e36-e49. doi: 10.1542/neo.25-1-
e36).

Η υπέρταση επηρεάζει περίπου το 1%-3% των νεογνών στη ΜΕΝΝ. Το παρόν
άρθρο ανασκόπησης συνοψίζει τα πιο πρόσφατα δεδομένα σε ότι αφορά στη
διάγνωση, εκτίμηση και αντιμετώπιση της υπέρτασης σε νεογνά και βρέφη.
Επίσης, περιγράφει τις συχνότερες κλινικές καταστάσεις που συσχετίζονται
με υπέρταση στα νεογνά, όπως νεφρική αγγειακή και παρεγχυματική νόσο,
βρογχοπνευμονική δυσπλασία και καρδιακές παθήσεις και τονίζει τη σημασία
της μακροπρόθεσμης παρακολούθησης των νεογνών που διαγιγνώσκονται με
υπέρταση.

ΓΑΣΤΡΕΝΤΕΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ - ΔΙΑΤΡΟΦΗ

1. Abdominal ultrasound should become part of standard care for early
diagnosis and management of necrotising enterocolitis: a narrative
review. (van Druten J, et al. Arch Dis Child Fetal Neonatal Ed.
2019;104:F551-F559. doi: 10.1136/archdischild-2018-316263).

H νεκρωτική εντεροκολίτιδα (ΝΕΚ) είναι κύρια αιτία θανάτου και αναπηρίας
στα πρόωρα νεογνά. Η πρώιμη διάγνωση μέσω μη επεμβατικών εξετάσεων
είναι κρίσιμης σημασίας και μπορεί να βελτιώσει σημαντικά την έκβαση. Το
παρόν άρθρο ανασκόπησης δίνει έμφαση στο ρόλο του υπερηχογραφήματος
κοιλίας στην πρώιμη διάγνωση της ΝΕΚ, στην διαγνωστική του αξία έναντι
της ακτινογραφίας κοιλίας και στα πλεονεκτήματα της χρήσης του στην
καθημερινή κλινική πράξη.

2. Early Enteral Feeding in Preterm Infants: A Narrative Review of the
Nutritional, Metabolic, and Developmental Benefits. (Thoene M &amp;
Anderson-Berry A. Nutrients. 2021;13:2289. doi: 10.3390/nu13072289).

Η εντερική σίτιση είναι η προτιμότερη μέθοδος χορήγησης θρεπτικών
συστατικών σε πρόωρα βρέφη. Το παρόν άρθρο ανασκόπησης προτείνει
μεθόδους βελτίωσης της εντερικής σίτισης των πρόωρων στην κλινική πράξη.

3. Improving growth in preterm infants through nutrition: a practical
overview. (De Rose DU, et al. Front Nutr. 2024;11:1449022. doi:
10.3389/fnut.2024.1449022).

Οι τρέχουσες συστάσεις για τη βελτίωση της ανάπτυξης των πρόωρων
βρεφών αφορούν τόσο στα μακροθρεπτικά όσο και στα μικροθρεπτικά
συστατικά, με κατάλληλη διατροφή από τις πρώτες ημέρες της ζωής, ιδιαίτερα
σε περιπτώσεις συνύπαρξης ενδομήτριας υπολειπόμενης αύξησης.
Πρωταρχικός σκοπός της παρούσας ανασκόπησης είναι να παρέχει μια
πρακτική ενημέρωση σχετικά με τις κατάλληλες διατροφικές στρατηγικές για
τη βελτίωση της ανάπτυξης των πρόωρων.

ΕΝΔΟΚΡΙΝΕΙΣ ΑΔΕΝΕΣ

1. Neonatal diabetes mellitus around the world: Update 2024. (Barbetti F, et
al. J Diabetes Investig. 2024;15:1711-1724. doi: 10.1111/jdi.14312).

O νεογνικός σακχαρώδης διαβήτης, ο οποίος ορίζεται ως ο σακχαρώδης
διαβήτης με έναρξη τους πρώτους 6 μήνες ζωής, είναι μια σπάνια μορφή
διαβήτη. Οι πρώτες δημοσιεύσεις έγιναν κατά το 2 ο μισό της δεκαετίας του
1990, αλλά η έρευνα για την ανακάλυψη νέων γονιδίων που σχετίζονται με τη
νόσο συνεχίζεται εντατικά. Η μεγάλη ετερογένεια ως προς τα γενετικά αίτια
και την παθοφυσιολογία του νεογνικού διαβήτη επιβάλλει την ανάγκη για
ανεύρεση ποικίλων θεραπευτικών προσεγγίσεων. Σκοπός του παρόντος
άρθρου είναι να παρέχει μια σύνοψη των πρόσφατων επιτευγμάτων στην
έρευνα του νεογνικού διαβήτη.

2. Neonatal Screening for Hyperthyroidism Proof of Concept. (Banigé M, et
al. J Clin Endocrinol Metab. 2022;107:e1374-e1381. doi:
10.1210/clinem/dgab890).

Ο νεογνικός υπερθυρεοειδισμός μπορεί να προκαλέσει δυνητικά θανατηφόρα
νεογνική θυρεοτοξίκωση. Αυτή η αναδρομική μελέτη αξιολογεί τη
σκοπιμότητα του προσυμπτωματικού ελέγχου για νεογνικό υπερθυρεοειδισμό
χρησιμοποιώντας την τιμή της ορμόνης διέγερσης του θυρεοειδούς σε
αποξηραμένο αίμα που συλλέγεται τακτικά σε διηθητικό χαρτί την τρίτη
μεταγεννητική ημέρα της ζωής για τον έλεγχο συγγενούς υποθυρεοειδισμού.

3. Vitamin D: Before, during and after Pregnancy: Effect on Neonates and
Children. (Mansur JL, et al. Nutrients. 2022;14:1900. doi:
10.3390/nu14091900).

O παγκόσμιος υψηλός επιπολασμός ανεπάρκειας βιταμίνης D γίνεται ολοένα
και πιο ανησυχητικός λόγω των πιθανών δυσμενών επιπτώσεων στην υγεία
των εγκύων και των απογόνων τους. Οι κλασικές επιδράσεις της ανεπάρκειας
στην κύηση και στα νεογνά ήταν η όψιμη υπασβεστιαιμία και η διατροφική
ραχίτιδα. Ωστόσο, πρόσφατες μελέτες έχουν συνδέσει την ανεπάρκεια
βιταμίνης D με τη γονιμότητα και με επιπλοκές στην κύηση. Η χορήγηση
συμπληρωμάτων σε παιδιά με ανεπάρκεια μειώνει τον κίνδυνο λοιμώξεων του
αναπνευστικού και πιθανώς αυτοάνοσων νοσημάτων και αυτισμού. Η
παρούσα ανασκόπηση δίνει έμφαση στις επιπτώσεις της ανεπάρκειας της
βιταμίνης D και τις συνέπειες της θεραπείας υποκατάστασης από την
προσύλληψη έως τη βρεφική ηλικία.

ΜΕΤΑΒΟΛΙΚΑ ΝΟΣΗΜΑΤΑ 

Metabolic Myopathies in the Era of Next-Generation Sequencing.
(Urtizberea JA, et al. Genes (Basel) 2023;14:954. doi:
10.3390/genes14050954).

Οι μεταβολικές μυοπάθειες είναι σπάνιες κληρονομικές διαταραχές που
χρήζουν περισσότερης προσοχής από τους επαγγελματίες υγείας. Η νόσος
Pompe και η νόσος McArdle αντιπροσωπεύουν μερικές από τις πιο κοινές
ασθένειες στην κλινική πράξη. Χάρη στην εμφάνιση του προσδιορισμού
αλληλούχισης επόμενης γενιάς (NGS), οι γενετικές δοκιμές έχουν
αντικαταστήσει πιο επεμβατικές μεθόδους και εξελιγμένες ενζυμικές
αναλύσεις για την επίτευξη τελικής διάγνωσης σε πολλές περιπτώσεις.
Επιπλέον, το NGS συμβάλλει στην ανακάλυψη νέων γονιδίων και πρωτεϊνών,
παρέχοντας νέες γνώσεις για τον μεταβολισμό των μυών και την
παθοφυσιολογία αυτών των νοσημάτων. Αν και δεν στερούνται περιορισμών,
τα προγράμματα προσυμπτωματικού ελέγχου νεογνών που εξαπλώνονται επί του παρόντος σε όλο τον κόσμο δείχνουν ότι η έγκαιρη παρέμβαση στις μεταβολικές μυοπάθειες είναι βασική για την καλύτερη θεραπευτική αποτελεσματικότητα και μακροπρόθεσμη πρόγνωση.

ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

1. European Consensus Guidelines on the Management of Respiratory
Distress Syndrome: 2022 Update. (Sweet DG, et al. Neonatology
2023;120:3-23).

Με δεδομένο ότι το Σύνδρομο Αναπνευστικής Δυσχέρειας είναι η πιο συχνή
αναπνευστική νόσος στα πρόωρα νεογνά, και ότι η προωρότητα είναι η πιο
συχνή αιτία εισαγωγής στις Μονάδες Εντατικής Νοσηλείας, οι
κατευθυντήριες οδηγίες για την αντιμετώπιση του συνδρόμου ενδιαφέρουν
την πλειοψηφία των Νεογνολόγων. Σε αυτό το άρθρο γίνεται επισκόπηση των
οδηγιών και γίνονται συστάσεις που αφορούν σε διάφορους τομείς
αντιμετώπισης του ΣΑΔ: προγεννητικά στεροειδή, σταθεροποίηση στην
αίθουσα τοκετών, αντιμετώπιση της αναπνευστικής νόσου. Οι οδηγίες έχουν
γραφτεί με τη μορφή συστάσεων από ειδικούς σε συναίνεση (consensus) και
δεν υποστηρίζονται πάντα από μεθοδολογικά ισχυρές μελέτες. Για αυτό το
λόγο είναι ενδιαφέρον το γεγονός ότι η ποιότητα της τεκμηρίωσης έχει
διαβαθμιστεί σε τέσσερα επίπεδα και οι συστάσεις έχουν διαβαθμιστεί σε
ισχυρές και ασθενείς βάσει της ποιότητας των δεδομένων.

2. Higher versus lower nasal continuous positive airway pressure for
extubation of extremely preterm infants in Australia (ÉCLAT): a
multicentre, randomised, superiority trial. (Kidman AM, et al. Lancet
Child Adolesc Health. 2023;7:844-851).2023;120:3-23).Diagnosing and Managing Hirschsprung Disease in the Newborn.

Τα εξαιρετικά πρόωρα βρέφη συχνά χρειάζονται επεμβατικό μηχανικό
αερισμό. Η αποσωλήνωση το συντομότερο δυνατό είναι κρίσιμης σημασίας,
ωστόσο η αποτυχία της αποσωλήνωσης παρατηρείται σε ποσοστό έως και
60% των εξαιρετικά πρόωρων νεογνών και σχετίζεται με αυξημένη
θνησιμότητα και νοσηρότητα. Η ρινική συνεχής θετική πίεση των αεραγωγών
(nCPAP) είναι ο πιο κοινός τύπος αναπνευστικής υποστήριξης μετά την
αποσωλήνωση, με στόχο την ασφαλή αποφυγή αποτυχίας αποσωλήνωσης σε
αυτά τα νεογνά, αλλά δεν υπάρχει συναίνεση για τις βέλτιστες ρυθμίσεις του
nCPAP, Στόχος αυτής της πολυκεντρικής, τυχαιοποιημένης, ελεγχόμενης
κλινικής δοκιμής ήταν να προσδιοριστεί εάν οι υψηλότερα ρυθμίσεις του
nCPAP σε σύγκριση με τις τυπικές μειώνουν τα ποσοστά αποτυχίας
αποσωλήνωσης σε εξαιρετικά πρόωρα βρέφη εντός 7 ημερών από την πρώτη
τους αποσωλήνωση.

ΚΑΡΔΙΑΓΓΕΙΑΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Acetaminophen Therapy for Persistent Patent Ductus Arteriosus.(Manalastas M, et al. Neoreviews. 2021;22:e320-e331). 

Αν και ο χρόνος και η διάρκεια θεραπείας του αιμοδυναμικά σημαντικού
ανοιχτού αρτηριακού πόρου διαφέρει μεταξύ νοσηλευτικών ιδρυμάτων.
Συνήθεις φαρμακολογικές παρεμβάσεις είναι η χορήγηση των μη στεροειδών
αντιφλεγμονωδών ινδομεθακίνη και ιβουπροφαίνη. Η ακεταμινοφαίνη
προτάθηκε ως εναλλακτική θεραπεία με λιγότερες ανεπιθύμητες ενέργειες,
αλλά δεν υπάρχει συμφωνία σχετικά με τη χρήση της. Αυτό το άρθρο
ανασκόπησης συνοψίζει τα νεότερα δεδομένα σχετικά με τη χρήση της
ακεταμινοφαίνης στην θεραπεία του ανοικτού αρτηριακού πόρου.

ΓΑΣΤΡΕΝΤΕΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Consensus Guidelines for Perioperative Care in Neonatal Intestinal
Surgery: Enhanced Recovery After Surgery (ERAS ® ) Society Recommendations. (Brindle ME, et al. World J Surg 2020;44:2482-2492) 

Οι κατευθυντήριες οδηγίες της Enhanced Recovery After Surgery (ERAS ®)
Society ενσωματώνουν πρακτικές που βασίζονται σε επιστημονικά δεδομένα
με σκοπό τη βελτίωση της έκβασης σε πολλαπλές χειρουργικές ειδικότητες
ενηλίκων. Το άρθρο αυτό περιλαμβάνει αντίστοιχες οδηγίες για την βελτίωση
της φροντίδας μετά χειρουργική εκτομή του εντέρου σε νεογνά. Μετά από
αξιολόγηση της ποιότητας και ισχύος δεδομένων από 3514 συστηματικές
ανασκοπήσεις παρέχονται 17 συστάσεις από ειδικούς μετά από συναίνεση
(consensus).

ΑΙΜΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ-ΜΕΤΑΓΓΙΣΕΙΣ 

1. Clinical Practice Guideline for Red Blood Cell Transfusion Thresholds in
Very Preterm Neonates. (Deschmann E, et al. JAMA Netw Open
2024;7:e2417431). 

Το άρθρο αυτό περιλαμβάνει κατευθυντήριες οδηγίες με τη μορφή συστάσεων
από ειδικούς σε συναίνεση (consensus) για την χρήση των μεταγγίσεων ερυθρών αιμοσφαιρίων σε πολύ πρόωρα νεογνά. Οι οδηγίες βασίστηκαν σε δεδομένα από τη συστηματική ανασκόπηση 6 τυχαιοποιημένων κλινικών δοκιμών που συνέκριναν τα χαμηλά έναντι των υψηλών ορίων τιμών αιμοσφαιρίνης ή αιματοκρίτη για τις μεταγγίσεις.

2. Effects of Liberal vs Restrictive Transfusion Thresholds on Survival and
Neurocognitive Outcomes in Extremely Low-Birth-Weight Infants: The
ETTNO Randomized Clinical Trial. (Franz AR, et al. JAMA
.2020;324:560-570). 

Τυχαιοποιημένη κλινική δοκιμή που διερευνά την επίδραση της συντηρητικής
έναντι της μη συντηρητικής στρατηγικής στις μεταγγίσεις ερυθρών
αιμοσφαιρίων στην θνησιμότητα ή την αναπηρία σε νεογνά ΒΓ&lt;1000γρ.

ΜΕΤΑΒΟΛΙΚΑ ΝΟΣΗΜΑΤΑ 

Neonatal Presentations of Metabolic Disorders. (Niemi A-K. NeoReviews
2020;21:e649-e662

Άρθρο ανασκόπησης της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδιατρικής, το οποίο
συνοψίζει τους συνήθεις (κλασικούς) τρόπους εμφάνισης των μεταβολικών
νοσημάτων στα νεογνά, αλλά και ασυνήθεις κλινικές εκδηλώσεις, με σκοπό
την βελτίωση της ανίχνευσης και διάγνωσης αυτών των διαταραχών.

ΛΟΙΜΩΞΕΙΣ

Ventilator-Associated Pneumonia in the Neonatal Intensive Care Unit.
(Alriyami A, et al. Neoreviews 2022;23:e448-e461).

Τα διασωληνωμένα νεογνά στη ΜΕΝΝ κινδυνεύουν να αναπτύξουν
σχετιζόμενη με τον αναπνευστήρα πνευμονία, η οποία είναι συχνή ιατρογενής
λοίμωξη. Τα Centers for Disease Control and Prevention ανέπτυξαν
κατευθυντήριες οδηγίες για τη διάγνωσή της νόσου σε ασθενείς μικρότερους
του έτους, οι οποίες περιλαμβάνουν την επιδείνωση στην ανταλλαγή των
αερίων, ακτινολογικά ευρήματα και τουλάχιστον 3 καθορισμένα κλινικά
σημεία πνευμονίας. Σε αυτό το άρθρο γίνεται ανασκόπηση της
επιδημιολογίας, παθογένεσης, διάγνωσης, θεραπείας και πρόληψης της σχετιζόμενης με τον αναπνευστήρα πνευμονίας, με ιδιαίτερη έμφαση στα πρόσφατα δεδομένα και τους τομείς αναδυόμενης έρευνας.

ΕΝΔΟΚΡΙΝΕΙΣ ΑΔΕΝΕΣ

Glucose Homeostasis in Newborns: An Endocrinology Perspective. Tas E,
et al. Neoreviews 2020;21:e14-e29.

Οι φυσιολογικές προσαρμογές στην εξωμήτρια ζωή και η σταδιακή έναρξη
της εντερικής σίτισης βοηθούν στη διατήρηση των συγκεντρώσεων γλυκόζης
πλάσματος. Ο ορισμός της φυσιολογικής γλυκόζης πλάσματος στα νεογνά
έχει αποτελέσει αντικείμενο διχογνωμίας λόγω έλλειψης δεδομένων που να
συνδέουν μια καθορισμένη συγκέντρωση γλυκόζης με κλινικά συμπτώματα ή
προγνωστικούς παράγοντες βραχυπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων
εκβάσεων. Αυτό το άρθρο ανασκόπησης διερευνά τις φυσιολογικές διεργασίες
που βοηθούν στη διατήρηση της γλυκόζης στο πλάσμα στα νεογνά και συζητά
την προσέγγιση νεογνού με διαταραγμένη ομοιόσταση γλυκόζης, με έμφαση
στην ενδοκρινική βάση της μη φυσιολογικής ομοιόστασης γλυκόζης.

ΗΘΙΚΗ

Advocating for neonatology presence at births between 20 and
25 weeks of gestation. (Grünebaum A, et al. Semin Fetal Neonatal
Med 2024;29:101541).

Οι εξαιρετικά πρόωροι τοκετοί μεταξύ 20 και 25 εβδομάδων κύησης
αποτελούν σημαντική πρόκληση για τη νεογνική φροντίδα και ηθική.
Αυτό το άρθρο υποστηρίζει την παρουσία νεογνολόγου στους τοκετούς
από τις 20 εβδ. και μετά, με σκοπό τη βελτιστοποίηση των
αποτελεσμάτων. Η ακριβής εκτίμηση της ηλικίας κύησης, η άμεση
παρέμβαση και η ενημερωμένη λήψη αποφάσεων που εξασφαλίζονται με
την παρουσία νεογνολόγου αποτελούν βασικά επιχειρήματα του άρθρου.

ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΝΕΥΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Απεικόνιση ΚΝΣ - Εγκεφαλικές βλάβες του πρόωρου νεογνού

1. Neuroimaging of the Preterm Brain: Review and Recommendations
(Inder ΤE et al, J Pediatr 2021;237:276-287).

H γνώση και η χρήση του υπερηχογραφήματος εγκεφάλου (cranial ultrasound,
cUS) είναι απαραίτητες στην καθημερινή κλινική πράξη του νεογνολόγου. Οι
cUS και μαγνητική τομογραφία (MRI) εγκεφάλου αποτελούν
συμπληρωματικά μεταξύ τους εργαλεία για την απεικόνιση του
αναπτυσσόμενου νεογνικού εγκεφάλου. Τα ευρήματά τους έχουν
προγνωστική αξία για τη νευροαναπτυξιακή έκβαση του προώρου.
Πρόκειται για άρθρο ανασκόπησης για την νευροαπεικόνιση του εγκεφάλου
του πρόωρου νεογνού. Σύντομη αναφορά στη νευροπαθολογία της
εγκεφαλικής βλάβης στο πρόωρο. cUS και MRI στην κλινική πράξη: βλάβες
που διαγιγνώσκονται με τον US και την MRI, δυνατότητες και περιορισμοί
της κάθε μεθόδου, σημασία διενέργειας σειράς διαδοχικών US για τη
διάγνωση και την παρακολούθηση των εγκεφαλικών βλαβών, προγνωστική
αξία US και MRI στην τελειόμηνη διορθωμένη ηλικία για την
νευροαναπτυξιακή έκβαση. Συστάσεις νευροαπεικόνισης στα πρόωρα
ΗΚ&lt;32εβδ.

2. Management of Post-hemorrhagic Ventricular Dilatation in the Infant
Born Preterm (El-Dib M, et al. J Pediatr 2020;226:16-27.e3).

Η PHVD στο πρόωρο νεογνό αποτελεί σοβαρή επιπλοκή και συσχετίζεται με
δυσμενή νευροαναπτυξιακή έκβαση. Είναι αυξανόμενες οι αποδείξεις πως οι
πρώιμες παρεμβάσεις, βασισμένες σε μετρήσεις του κοιλιακού συστήματος,
μπορούν να μειώσουν την εγκεφαλική βλάβη και να βελτιώσουν την έκβαση.
Το άρθρο προτείνει πρακτικές κλινικές οδηγίες (διαστρωμάτωση κινδύνου
βάσει κριτηρίων και διαχείριση του νεογνού) για τη στοχευμένη προσέγγιση
του προώρου με PHVD.

ΓΑΣΤΡΕΝΤΕΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ-ΔΙΑΤΡΟΦΗ

1. Enteral Nutrition in Preterm Infants (2022): A Position Paper From the
ESPGHAN Committee on Nutrition and Invited Experts. Embleton ND,
et al. J Pediatr Gastroenterol Nutr. 2023;76:248-268.

Άρθρο ανασκόπησης με τις επικαιροποιημένες (2022) συστάσεις της
European Society of Pediatric Gastroenterology, Hepatology and Nutrition
(ESPGHAN) Committee of Nutrition (CoN) για την διατροφή του πρόωρου
βρέφους με ΒΓ&lt;1800 γρ.

2. Nutrition in Necrotizing Enterocolitis and Following Intestinal Resection.
Ou J, et al. Nutrients. 2020;12:520.

Άρθρο ανασκόπησης, βασισμένο κυρίως σε δημοσιευμένες μετα-αναλύσεις
και RCTs, που πραγματεύεται το ρόλο των πρακτικών διατροφής στην
πρόληψη της νεκρωτικής εντεροκολίτιδας, στη νεκρωτική εντεροκολίτιδα,
καθώς και στις επιπλοκές αυτής, συμπεριλαμβανομένης της χειρουργικής
αντιμετώπισης.

3. Probiotics to improve the gut microbiome in premature infants: are we
there yet? Mercer EM &amp; Arrieta MC. Gut Microbes. 2023;15:2201160.
2024;13:649.

Το μικροβίωμα του εντέρου επηρεάζεται από μοναδικούς φυσιολογικούς,
κλινικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες, που σχετίζονται με τον πρόωρο
τοκετό. Η τροποποίηση της σύστασής του στα πρόωρα βρέφη εμπλέκεται σε
οξείες κλινικές καταστάσεις που δυσανάλογα πλήττουν τα πρόωρα, όπως
νεκρωτική ενετεροκολίτιδα και όψιμη σήψη. Η συμπληρωματική χορήγηση
προβιοτικών στην πρώιμη ζωή είναι αποτελεσματική στην πρόληψη αυτών
των επιπλοκών. Το άρθρο συνοψίζει την πρόσφατη βιβλιογραφία σχετικά με
την επίδραση των προβιοτικών στο εντερικό μικροβίωμα και τις βέλτιστες
πρακτικές για την χρήση τους στα πρόωρα βρέφη.

4. Monitoring the Use of Human Milk, the Ideal Food for Very Low-Birth-
Weight Infants-A Narrative Review. Quitadamo PA, et al. Foods.

Ανασκόπηση των ευεργετικών επιδράσεων του μητρικού γάλακτος
βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα. Εκτίμηση των ποσοστών θηλασμού και
σίτισης με μητρικό γάλα των πολύ χαμηλού βάρους γέννησης βρεφών στη
ΜΕΝΝ. Ανάλυση παραγόντων που αποδεδειγμένα προάγουν και των
παραγόντων κινδύνου που αποτρέπουν τη χρήση του μητρικού γάλακτος.
Αξιολόγηση της διαθεσιμότητας του γάλακτος τράπεζας για τα πιο ευάλωτα
πρόωρα. Σχεδιασμός πρωτοκόλλου ως εργαλείου για τη συστηματική καταγραφή των δράσεων που απαιτούνται για την προώθηση της χρήσης μητρικού γάλακτος στις ΜΕΝΝ.

ΕΝΔΟΚΡΙΝΕΙΣ ΑΔΕΝΕΣ

1. Congenital Hypothyroidism: Screening and Management. Rose SR, et al.
Pediatrics. 2023;151:e2022060420.

Επικαιροποιημένες (2023) συστάσεις της Αμερικάνικης Παιδιατρικής
Ακαδημίας για την ανίχνευση και την αντιμετώπιση του συγγενούς
υποθυρεοειδισμού. Τονίζεται ότι παρά την προφανή επιτυχή εφαρμογή του
προσυμπτωματικού ανιχνευτικού ελέγχου, οι κλινικοί ιατροί θα πρέπει να
ελέγχουν τις TSH και FT4 όταν υπάρχουν κλινικά συμπτώματα
υποθυρεοειδισμού, ακόμη κι αν ο ανιχνευτικός έλεγχος είναι φυσιολογικός.
Διαταραχές της φυσιολογικής νευροανάπτυξης ενδέχεται να προκύψουν ως
αποτέλεσμα υποθυρεοειδισμού σε βρέφη με φυσιολογικό ανιχνευτικό έλεγχο,
όταν ο υποθυρεοειδισμός εκδηλωθεί ή εμφανιστεί αργότερα, ή σε περίπτωση
λάθους κατά τον ανιχνευτικό έλεγχο.

2. Effect of levothyroxine supplementation in extremely low birth weight
infants with transient hypothyroxinemia of prematurity. Yoon SA, et al.
Sci Rep. 2022;12:9717.

Αναδρομική μελέτη διερεύνησης της βράχυ- και μακρο-πρόθεσμης έκβασης
της συμπληρωματικής χορήγησης λεβοθυροξίνης σε εξαιρετικά χαμηλού
βάρους γέννησης βρέφη με παροδική υποθυροξιναιμία της προωρότητας.